ලංකාවේ දෙමාපියන්ගේ සාම්ප්රදායික සාර්ථකත්වයේ මිනුම්දණ්ඩ වී ඇත්තේ “ගෙයක් දොරක් හැදීම සහ දරුවන්ට උගන්වා පේළියකට තැබීමයි.” මෙහි වරදක් නැතත්, ගැටලුව පැනනගින්නේ මේ වෙනුවෙන් ඔවුන් සිදුකරන අසීමිත කැපකිරීම් සහ අවසානයේ උදාවන යථාර්ථය අතර ඇති පරස්පරතාවය නිසාවෙනි.
1. පරම්පරා දෙකක සිහින අතර ගැටුම
අතීතයේදී දරුවන් තම පිය උරුමයෙන් ලැබෙන නිවසේම පදිංචි වී, පවුලේ ව්යාපාර හෝ කෘෂිකර්මාන්තය කරගෙන යාම සාමාන්ය සිරිත විය. එහෙත් අද තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්ය. වර්තමාන දරුවන් ලෝකයට විවෘතය. ඔවුන්ගේ රැකියා අවස්ථා තිබෙන්නේ කොළඹ නගරයේ හෝ එසේත් නැතිනම් ලෝකයේ වෙනත් දියුණු රටකය.
දෙමාපියන් තම විශ්රාම වැටුප සහ දහදිය මහන්සියෙන් ගම් පලාතේ කාමර පහ හයක දැවැන්ත මන්දිරයක් ඉදිකරන්නේ දිනක තම දරුවා සහ මුණුබුරන් එහි සතුටින් වෙසෙනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුවෙනි. නමුත් දරුවාට අවශ්ය වන්නේ රැකියාවට පහසුවෙන් යා හැකි, නඩත්තුව අවම, කුඩා සුවපහසු මහල් නිවසක් (Apartment) විය හැකිය. අවසානයේ දෙමාපියන් ඉදිකළ “සිහින මාලිගාව” දරුවාට වගකීමක් නොව, කරදරකාරී “බරක්” බවට පත්වන්නේ දෙපාර්ශවයේම සිහින එකිනෙකට නොගැලපෙන බැවිනි.
2. මළ බැඳෙන බිත්ති සහ වැයවන ජීවිතය
නිවසක් යනු පණ ඇති දෙයක් වැනිය. එය නිරන්තරයෙන් මිනිස් ඇසුර සහ නඩත්තුව බලාපොරොත්තු වේ. අක්කර භාගයක ඉඩමක ඉදිකළ වර්ග අඩි 3000ක පමණ නිවසක් පිරිසිදු කිරීමට, වත්ත පිටිය බැලීමට සහ කැඩෙන බිඳෙන දේ අලුත්වැඩියා කිරීමට විශාල ශක්තියක් මෙන්ම මුදලක් අවශ්ය වේ.
වයසට යන දෙමාපියන්ට මෙම කාර්යය කායිකව දරාගත නොහැක. දරුවන් දුර බැහැර සිටින විට, මෙම නිවාස දූවිලි වැදී, මකුළු දැල් බැඳී පාලුවට යයි. ඇතැම් විට වයෝවෘද්ධ මව සහ පියා විශාල නිවසේ කොනක ඇති එකම කාමරයකට සීමා වී ජීවත් වන අයුරු අපට දැකගත හැකිය. අවසානයේදී, ජීවිත කාලය පුරා හරිහම්බ කළ ධනය ගඩොල් සහ සිමෙන්ති බවට පත්වී, කිසිවෙකුට ප්රයෝජනයක් නොමැතිව මහපොළොවට දිරා යයි.
3. කැපකළ සතුට සහ පසුතැවෙන මහලු විය
වඩාත් සංවේදී කරුණ වන්නේ දෙමාපියන් මේ වෙනුවෙන් කරන කැපකිරීමයි. ලංකාවේ බොහෝ දෙමාපියන් නිවසක් සෑදීමේ අරමුණින්:
- හොඳ ආහාර වේලක් නොගෙන මුදල් ඉතිරි කරති.
- අසනීපයක් වූ විට පුද්ගලික රෝහලකට නොගොස් රජයේ රෝහල්වල පෝලිම්වල ලතවෙති.
- තමන් ආශා කරන සංචාරයක් හෝ විනෝදාංශයක් වෙනුවෙන් ශතයක්වත් වැය නොකරති.
මෙලෙස තමන්ගේ වර්තමානය මරා දමමින් අනාගතය වෙනුවෙන් ගොඩනගන නිවසට දරුවන් නොපැමිණෙන විට, ඔවුන් තුළ ඇතිවන මානසික කඩා වැටීම දරුණුය. “අපි මේ කා වෙනුවෙන්ද මෙච්චර දුක් වුණේ?” යන ප්රශ්නය ඔවුන්ගේ මහලු විය තනිකමෙන් සහ වේදනාවෙන් පුරවයි.
4. දරුවන්ට දිය යුතු සැබෑ දායාදය කුමක්ද?
දෙමාපියන් තේරුම් ගත යුතු කරුණක් වන්නේ, දරුවෙකුට ලබා දිය හැකි වටිනාම දායාදය ස්ථාවර නිවසක් නොව, ඕනෑම තැනක නිවසක් සාදා ගැනීමට හැකි “පෞරුෂය සහ අධ්යාපනය” බවයි. දරුවෙකුට ලෝකය ජය ගැනීමට අවශ්ය පියාපත් ලබා දෙනවා වෙනුවට, ඔවුන්ව නිවසක් තුළ සිර කිරීමට උත්සාහ කිරීම ඔවුන්ගේ ස්වාධීනත්වයට බාධාවකි.
අධ්යාපනයෙන් සන්නද්ධ වූ, යහපත් ගතිගුණ ඇති දරුවා තමන්ට අවශ්ය නිවස තමන්ට රුචි පරිදි කොහේ හෝ සාදා ගනු ඇත. දෙමාපියන් කළ යුත්තේ දරුවාට මාලිගා තැනීම නොව, දරුවාට තනිවම මාලිගාවක් තනා ගැනීමට හැකි ශක්තිය ලබා දීමයි.
5. නව චින්තනයක අවශ්යතාවය
දැන් අප සිතන ක්රමය වෙනස් කළ යුතුය. දරුවන් වෙනුවෙන් අධික ලෙස ඉතිරි කරමින් දුක් විඳිනවා වෙනුවට:
- ප්රමාණයට ගැලපෙන නිවසක්: තමන්ට පාලනය කළ හැකි, නඩත්තු කළ හැකි කුඩා සුවපහසු නිවසක් සාදා ගන්න.
- සෞඛ්යය සහ විශ්රාම දිවිය: වයසට යන විට දරුවන්ට බරක් නොවී ජීවත් වීමට අවශ්ය මූල්ය අරමුදලක් (Health fund/Retirement fund) ගොඩනගා ගන්න.
- ජීවිතය විඳින්න: දරුවන් සමඟ ගත කරන කාලය වැඩි කරන්න. ඔවුන් සමඟ සංචාරය කරන්න. නිවසකට වඩා මතකයන් (Memories) දරුවන්ගේ හදවත් තුළ සදාකාලිකව පවතිනු ඇත.
අවසාන වශයෙන්, නිවසක් යනු ජීවත් වීමට අවශ්ය මෙවලමක් මිස ජීවිතයේ එකම අරමුණ නොවිය යුතුය. දරුවන් යනු අප හරහා ලෝකයට පැමිණි නිදහස් ජීවීන් කොට්ඨාසයකි. ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ අහස සොයා පියාඹන්නට ඉඩ දෙන්න. ඔබ හදන විශාල මන්දිරය දිනක ඔවුන්ට විකුණා දැමීමට සිදුවන බරක් වීමට ඉඩ නොදෙන්න.
හිස් මාලිගාවල තනිවී සුසුම් හෙලනවාට වඩා, කුඩා නිවසක සතුටින් සිනාසෙමින්, දරුවන්ගේ සාර්ථකත්වය දෙස බලා සතුටු විය හැකි නිදහස් මනසක් ඇති කරගැනීම නියම බුද්ධිමත්කමයි.
මීට අමතරව, නිවසක් වෙනුවෙන් කරන අසීමිත ආයෝජනය පවුලක ආර්ථික සමතුලිතතාවය මුළුමනින්ම බිඳ දමනු ලබයි. බොහෝ දෙමාපියන් තම ව්යාපාරික ප්රාග්ධනය හෝ හදිසි අසනීපයකදී අවශ්ය වන ඉතිරි කිරීම් පවා ගඩොල් සහ සිමෙන්ති මත දියකර හරින්නේ ඉතාමත් අදූරදර්ශී ලෙසයි. මෙහි ඇති බියකරුම තත්ත්වය වන්නේ, වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඉදිවන මෙම නිවාස අවසානයේදී දරුවන්ගේ නූතන ජීවන රටාවට නොගැලපෙන, යල් පැනගිය සැලසුම් සහිත ගොඩනැගිලි බවට පත්වීමයි. දරුවන් වෙනුවෙන් මාලිගා තැනීමට වැය කරන එම කාලය සහ ධනය, ඔවුන් සමඟ ගුණාත්මක කාලයක් ගත කිරීමට හෝ ඔවුන්ගේ උසස් අධ්යාපනය සහ වෘත්තීය දියුණුව වෙනුවෙන් ආයෝජනය කළේ නම්, එය දරුවාට මෙන්ම දෙමාපියන්ටද මතු දිනක විශාල මානසික නිදහසක් මෙන්ම ආර්ථික සුරක්ෂිතතාවක් උදා කර දෙනු නිසැකය.
